Tewelde Nablish is trots op wat hij heeft bereikt. En daar heeft de 34-jarige vluchteling uit Eritrea ook alle reden toe. Ga maar na: in 2015 vluchtte hij in zijn eentje naar Nederland, zijn vrouw en baby achterlatend in oorlogsgebied. Via Soedan, Libië en Italië kwam hij in Nederland terecht.

Pas drie jaar later volgt de gezinshereniging. Inmiddels hebben Terwelde en zijn vrouw drie kinderen. Ze zijn zes en drie jaar oud, de jongste is acht maanden. Het gezin woont in een flat aan de Leerinkstraat in Doetinchem. ,,Veel te klein, voor ons vijven, maar het lukt maar niet om iets groters te vinden’’, aldus de goedlachse Afrikaan. 

Vrijwilligerswerk

Nooit is de man die via Ter Apel, Schalkhaar en Borculo in Doetinchem terecht kwam bij de pakken neer gaan zitten. ,,In Borculo heb ik een paar jaar vrijwilligerswerk gedaan in de kringloopwinkel. Eerst alleen maar sjouwen, later ook in de winkel en achter de kassa.’’ 

Opleiding logistiek

Via het Graafschap College volgde hij een opleiding logistiek. ,,Vier dagen werken, één dag naar school.’’ En sinds ruim vier jaar heeft hij een vaste baan, bij logistiek bedrijf Mainfreight in ’s-Heerenberg. ,,Dat gaat heel goed, eigenlijk ben ik vooral heftruckchauffeur.’’ 

Vluchtelingenwerk

Tewelde heeft het aan den lijve ondervonden. Het bestaan van een vluchteling is zwaar. ,,Het is echt heel moeilijk. De cultuur, het weer, de taal, alles is anders. En je moet ook zoveel in Nederland.’’ Vandaar dat hij in zijn vrije tijd sleutelpersoon is bij VluchtelingenWerk Oost Nederland afdeling Doetinchem, de organisatie waar hij zelf ook veel steun van heeft gehad. 

Contact met mensen

,,Ik help landgenoten met van alles en nog wat’’, aldus de Eritreeër. ,,Vaak gaat het om communicatie met school. Kinderen leren de taal snel, maar voor ouderen is dat best heel moeilijk.’’ Hij doet het graag, dit vrijwilligerswerk. ,,Ik vind het fijn om contact met mensen te hebben en ze te helpen.’’ 

'Het is hier veilig'

De toekomst van zijn gezin ligt hier, in Nederland, is de overtuiging van Nablish. Het leven bevalt hem, hij voelt zich gelukkig. ,,Het belangrijkste is: het is hier veilig. Ik vind het leuk, mijn werk bevalt goed, ik heb fijne collega’s. Maar ik ben me nog aan het ontwikkelen, ik ben er nog niet.’’ 

Hardlopen

In zijn Borculose tijd kwam nog een andere kwaliteit van Tewelde aan het licht. Hij is een uitstekend hardloper. ,,Ik trainde bij atletiekvereniging ASV in Eibergen.’’ Regelmatig deed hij mee aan wedstrijden. Wie de vijf kilometer in ruim 16 minuten en de tien in iets meer dan 34 minuten aflegt telt serieus mee in het regionale hardloopcircuit. 

'Zonder sponsor lukt het niet'

De laatste jaren komt het er niet meer van, zegt de 34-jarige, al heeft Doetinchem met Argo een prima vereniging met een mooie accommodatie op de Bezelhorst. Probleem is: hij kan het niet betalen. ,,Zonder sponsor lukt het niet. Schoenen, kleding en contributie zijn duur.’’ 

Trots

Een vluchteling moet sterk zijn, is de ervaring van de Doetinchemmer. ,,Je moet zoveel leren, alles is nieuw en anders. Ik ben er zelf ook nog niet. Maar ik ben wel trots op mezelf.’’