Planvorming
Cultuurhistorie is de beschavingsgeschiedenis die eeuwen geleden begon en zich iedere dag nog uitbreidt. Cultuurhistorie staat voor het archeologisch erfgoed, het historisch (steden)bouwkundig erfgoed en het historisch landschappelijk erfgoed. Concreet gaat het dus over alles onder het maaiveld inclusief de bodemopbouw en grondvormen. Het gaat over stedenbouwkundige structuren, gebouwen, muurtjes, kelders, stuwen en bruggen. En het gaat over landschappelijke vormen (bovengronds) als essen, stuwwaluitlopers, maar ook beken, rivieren, heggen, boomgaarden en dergelijke.
Dit betekent dat cultuurhistorie bij iedere ruimtelijke ontwikkeling in het beginstadium als één geheel (quickscan) moet worden bekeken. Hoe eerder, hoe beter. De aanpak garandeert dat er niets wordt overgeslagen en dat er sneller conclusies kunnen worden getrokken. Kunnen we informatie gebruiken om een oud stratenpatroon terug te brengen? Is het een inspiratiebron voor een kunstwerk in de openbare ruimte of maken we er een publicatie of film over. Iedere plek vraagt om een andere oplossing, beredeneerd vanuit het heden èn verleden.
De gemeente Doetinchem probeert steeds vaker om de cultuurhistorie aan het begin van de planvorming mee te nemen.
